De liefdes van je leven

Tekst Charlotte de Gier
Fotografie Marie Wanders

Je eerste singeltje, een poster boven je bed of de film die nooit gaat vervelen. We hebben allemaal zo onze favorieten. Samen met Sagid, Mees en Jouman duiken we platencollecties en filmbibliotheken in en gaan op zoek naar oude liefdes, huidige crushes en  levenslange  fascinaties.

Mees Peijnenburg (31), filmregisseur

‘Toen ik vroeger met mijn vrienden aan het skaten was, had ik altijd een camera bij me om ze te filmen. Ik maakte voortdurend filmpjes, waaronder van mijn hond. Voor mijn profielwerkstuk in de zesde klas mochten een klasgenoot en ik een documentaire maken over boekverfilmingen. Nadat we een regisseur hadden geïnterviewd, werd ik uitgenodigd om auditie te doen voor mijn eerste rol. Hoewel ik toneelspelen altijd al leuk vond, begon de wereld achter de camera mij steeds meer te fascineren.’

 

‘Ik was compleet overdonderd toen ik La Haine voor de eerste keer zag. Ik was toen een jaar of vijftien. De combinatie van de visuele stijl, het spel van de acteurs en de politieke lading in het verhaal maakten enorme indruk. Na de middelbare school leerde ik tijdens een filmvooropleiding in Denemarken van alles over verschillende filmstijlen, regisseurs en het regievak. Ik maakte ook kennis met de improviserende stijl en bravoure van regisseur John Cassavetes door films als The Killing of a Chinese Bookie en Opening Night. Hij maakt zulke mooie beelden.’

 

In de afgelopen weken heb ik veel van mijn oude filmliefdes herbekeken. Waar ik als puber de brutaliteit van de twee tienerjongens in Y tu mamá tambien heel herkenbaar vond, ontdekte ik laatst pas hoe krachtig het verhaal van Luisa, de vrouwelijke hoofdrol, is. Een andere film die me altijd bij blijft, is Gummo. Vroeger verraste het rariteitenkabinet in de film me, maar de abstracte manier van film maken inspireerde mij ook om zelf meer te experimenteren. Het is me nooit gelukt om een top drie van favoriete films te maken, er zijn zoveel mooie films. Misschien lukt het me ooit een top vijftig te maken. Maar een favoriet van de laatste tijd? Shéhérazade. Een moderne variant van Romeo en Julia in de achterbuurten van Marseille.’ 

Jouman Fattal (28), actrice, theatermaker en schrijver

‘Ik zong thuis de hele dag door.  Op mijn zesde trad ik voor het eerst op met een kinderkoor. Daar  startte mijn fascinatie voor het podium.  In de bovenbouw op de middelbare school kreeg ik dramalessen van twee fantastische docenten. Zij  gaven het vak met zoveel  bevlogenheid.  We gingen met de klas naar de  meest uiteenlopende voorstellingen; van poppentheaters tot stukken van Dood Paard in Amsterdam. In die tijd werd ik verliefd op theater.’

 

‘Toen ik Fiona Shaw zag in Happy Days, was ik voor de eerste keer echt onder de indruk van een actrice. Tijdens het stuk kon zij het podium niet af omdat ze drie uur lang vast zat in een gigantische jurk van zand, maar ze nam de hele zaal mee met haar spel. Ik zat daar als zestienjarige in het publiek en dacht: als dit acteren is, dan wil ik het doen. Ik kende Fiona van de Harry Potter-films, omdat ik daar als kind enorm fan van was. Ik heb zelfs nog fan-fictie geschreven en fan-art gemaakt. De magische wereld in de boeken was mijn eerste liefde op het gebied van literatuur. Nu ik de nieuwe stem ben van de Nederlandse Harry Potterluisterboeken  op  Storytel, is het cirkeltje rond.’

 

‘Naast die jeugdliefde blijft Frida Kahlo mij altijd fascineren. Ze hangt ook bij mij aan de muur. Haar veerkracht en zwarte humor zijn  enorm  inspirerend. Veel mensen vinden haar kunst heftig, maar ik word er  altijd  vrolijk van. Net als van het album  Lemonade  van Beyoncé. Als jong meisje vond ik haar fantastisch in  Destiny’s  Child, maar met dat album maakte zij als soloartiest een waanzinnig sterke stap. Tegenwoordig vind ik zingen nog steeds heerlijk. Of dat nu op het toneel is, in mijn woonkamer of met de magische muziek van Ella Fitzgerald en Louis Armstrong op de achtergrond.’

Sagid Carter (25), radio-dj bij 3FM

‘Ik was een jaar of acht toen mijn vader mij en mijn zusje meenam naar een concert van Kanye West in de Heineken Musical Hall. Wij hadden geen idee wie er op het podium stond, maar ik vond het te gek. Als jong meisje had ik een grote bewondering voor mijn twee oudere nichten, die allebei megafan waren van de Spice Girls. Daar moest ik natuurlijk ook naar luisteren. En Missy Elliot! Zij had zulke toffe videoclips.’

 

‘Thuis stond er een enorme platencollectie van mijn ouders en mijn moeder draaide alles van Prince, dus ik ben opgegroeid met veel muziek uit de late jaren ’70 en jaren ’80. Pas toen ik op mijn zestiende bij de Coffee Company ging werken, ging er op muzikaal gebied een wereld voor mij open. Ik maakte de hele dag afspeellijsten en deelde deze met mijn collega’s. In die tijd luisterde ik vaak naar elektronische muziek, daar zat ook wel wat weird shit tussen. Ik ben zelfs even door een instrumentale fase heengegaan.’

 

‘Nu ik radio maak, realiseer ik me pas echt wat de kracht van een  zorgvuldig uitgezochte afspeellijst is. Daardoor ben ik verliefd geworden op mijn vak. Mijn twee all-time favourites zijn Currents van Tame Impala en A Seat at the Table van Solange. Ik denk dat ik daar mijn hele leven naar kan blijven luisteren. Door mijn werk ontdek ik elke week nieuwe muziek, het is soms niet bij te houden wat er uitkomt. Twee tips? Luister naar het laatste album van Yves Tumor en kijk naar de serie High Maintenance. Het hoofdpersonage is een  wietkoerier  en neemt je mee langs zijn verschillende klanten. Het verhaal is hilarisch, maar de serie geeft je ook een gevoel van verbondenheid. Dat kunnen we nu allemaal wel gebruiken.’

Mees Peijnenburg (1989) is filmregisseur. Hij studeerde aan de Nederlandse Film en Televisie Academie en won in 2015 een Gouden Kalf voor zijn korte televisiefilm Geen koningen in ons bloed. In februari dit jaar ging zijn eerste speelfilm Paradise Drifters in première tijdens de Berlinale, het Internationaal  Film Festival van Berlijn. Paradise Drifters is vanaf september 2020 te zien in de Nederlandse bioscopen.  

Jouman Fattal (1992)  is een Nederlands actrice, theatermaker en schrijver. Ze volgde de acteursopleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en werd voor haar rol in Project Orpheus genomineerd voor een Zilveren Notenkraker. In juni 2020 speelde ze in het kader van Theater Na de Dam de voorstelling Broken-Winged Bird over de zwarte soldaat Timothy Hood na de Tweede Wereldoorlog.

Sagid Carter  (1994) is radiomaker. Ze studeerde aan de School voor Journalistiek in Utrecht en werd in december 2019 uitgeroepen tot Mediatalent van 2020 door De Volkskrant. Sinds 1 april presenteert ze dagelijks 3voor12radio op 3FM, waar ze op zaterdagavond de host is van Club Carter. In juni 2020 gaf de jury van de prestigieuze radioprijs De Zilveren Reissmicrofoon haar een eervolle vermelding voor haar frisse en journalistieke aanpak.

Ook de liefde van je leven vinden? Ga op date!
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Verder

Verder lezen